معانی کلمه : سگالنده
لغت نامه دهخدا
سگالنده. [ س ِ ل َ دَ / دِ ] ( نف ) جوینده. خواهان :
سپاهی به کردار کوچ بلوچ
سگالنده جنگ و برآورده خوچ. || اندیشنده :
سگالنده فال چون قرعه راند
ز طالع تواند همی نقش خواند.سگالنده کاردان وقت کار
ز دشمن بدشمن شود رستگار.
سپاهی به کردار کوچ بلوچ
سگالنده جنگ و برآورده خوچ. || اندیشنده :
سگالنده فال چون قرعه راند
ز طالع تواند همی نقش خواند.سگالنده کاردان وقت کار
ز دشمن بدشمن شود رستگار.
فرهنگ عمید
۱. اندیشه کننده، فکرکننده.
۲. رایزن، چاره جو.
۲. رایزن، چاره جو.
فرهنگ فارسی
جوینده خواهان یا اندیشنده
