معانی کلمه : سواد اعظم

تلفظ بین المللی : /savˈɑd ˈaʔzam/ تلفظ :‌ [sav'Ad 'a?zam]

لغت نامه دهخدا

سواد اعظم. [ س َ دِ اَ ظَ ] ( ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) هر شهر بزرگ عموماً و مکه معظمه خصوصاً. ( برهان ) ( آنندراج ) ( فرهنگ رشیدی ). شهر بزرگ. ( غیاث ). آنجا که مردمان یک قوم بیشتر و زیادتر از دیگر جایها مسکن گزیده اند. کرسی. عاصمه. پای تخت. علیکم بالسواد الاعظم : سواد اعظمت اینک ببین مقام خردجهاد اکبرت اینک بدر مصاف هوا.خاقانی ( دیوان چ سجادی ص 11 ).دخلش مزاج خزران خیلش غزاة ایران جمعش سواد اعظم رس...

فرهنگ فارسی

هر شهر بزرگ عموما و مکه معظمه خصوصا شهر بزرگ آنجا که مردمان یک قوم بیشتر و زیادتر از دیگر جایها مسکن گزیده اند کرسی عاصمه

معانی کلمه : سواد اعظم

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

نظرات