تلفظ بین المللی : /sanɡˈandɑz/ تلفظ : [sang'andAz]
لغت نامه دهخدا
سنگ انداز. [ س َ اَ ] ( نف مرکب ) برق انداز و کلوخ انداز و آن جشن و سیرکشتی باشد که در آخر ماه شعبان کنند و آنرا سنگ اندازان هم میگویند. ( برهان ). سیرغندان که شیرازیان کلوخ انداز گویند. ( فرهنگ رشیدی ). جشنی و عشرتی که می خواران در اواخر شعبان کنند. ( غیاث اللغات ) : در سنگ انداز خسرو داد پناه خورشید شراب زیبد و ساغر ماه تا از پی عز شه و ذل بدخواه سنگ اندازد زمانه بر دشمن شاه.مختاری.یکی ترانه درا...
فرهنگ فارسی
۱ - سنگ انداختن . ۲ - انداختن ( مطلقا ) ۳ - ( صفت ) کسی که با فلاخن سنگ اندازد . ۴ - قلاب سنگ فلاخن . ۵ - سوراخهایی که در زیر کنگره های دیوار قلعه میساختند تا چون دشمن نزدیک آید سنگ و خاک و آتش و غیره بر سرش ریزند . ۶ - کسی که شب و روز شراب نوشد دایم الخمر . ۷ - جشنی که در آخر ماه شعبان بر پا میداشتند و بسیر و گشت می پرداختند .برق انداز و کلوخ انداز و آن جشن و سیر کشتی باشد که در آخر ماه شعبان کنن...
دانشنامه عمومی
سنگ انداز، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان عنبرآباد در استان کرمان ایران است. این روستا در دهستان امجز قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹ نفر (۴خانوار) بوده است.
