سنایی ابوالمجد مجدود بن آدم. سَنائی، ابوالمَجْد مَجْدودِ بن آدم (غزنه ۴۷۳ ـ ۵۳۵ ق)شاعر و عارف ایرانی. نخست مدحِ شاهان غزنوی، چون مسعود سوم و ابراهیم و بهرام شاه، کرد، اما چون تندخو و بدزبان بود و از مدح شاهان نیز طَرْفی نبست، به مسافرت در شهرهای خراسان پرداخت. سپس درپی تغییر حال و مجذوبیتی که در سفر حج در او پدیدار شد، و دربارۀ آن روایت ها فراوان و گاه با افسانه درآمیخته است، به تصوف و زهد گرایی...
