معانی کلمه : سمح
لغت نامه دهخدا
سمح . [ س َ م َ ] (ع مص ) جوانمرد گردیدن . جوانمرد کردن . || بخشیدن . (آنندراج ) (منتهی الارب ).
سمح . [ س َ ] (ع ص ) آسان و جوانمرد. (منتهی الارب )(آنندراج ). سفر. ج ، سُمَحاء. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از مهذب الاسماء). || عود سمح ؛ چوب بی گره . (منتهی الارب ) (آنندراج ). سمحاء. (ناظم الاطباء).
فرهنگ معین
(سَ) [ ع . ] (ص .) جوانمرد، بخشنده .
(سَ مِ) [ ع . ] (ص .)1 - بخشنده . 2 - آسان .
(سَ مَ) [ ع . ] (مص ل .) جوانمرد گردیدن ، اهل بخشش شدن .
(سَ مِ ) [ ع . ] (ص . )۱ - بخشنده . ۲ - آسان .
(سَ مَ ) [ ع . ] (مص ل . ) جوانمرد گردیدن ، اهل بخشش شدن .
(سَ ) [ ع . ] (ص . ) جوانمرد، بخشنده .
(سَ مَ ) [ ع . ] (مص ل . ) جوانمرد گردیدن ، اهل بخشش شدن .
(سَ ) [ ع . ] (ص . ) جوانمرد، بخشنده .
فرهنگ فارسی
۱ - بخشنده سخی . ۲ - آسان سهل .
