سُلَمی، اَبوعَبدِالرَّحمان (نیشابور ۳۲۵ـ۴۱۲ق)عارف مشهور و از مشایخ بزرگ صوفیۀ خراسان. نیای مادری اش، شیخ معروف اسماعیل بن نجید سُلمی بود که تباری عرب داشت. پدرش نیز درشمار صوفیان بود. او در طریقت دست ارادت به ابوالقاسم نصرآبادی داد و در خدمت او حج گزارد. سال ها در نیشابور به وعظ اشتغال داشت و در شمار مشایخ نامبردار این شهر بود. در این مدت، ابوسعید ابوالخیر نیز دیداری با او داشته و مورد ملاطفتش واق...