معانی کلمه : سفیه

تلفظ بین المللی : /sˈafih/ تلفظ :‌ [s'afih]

لغت نامه دهخدا

سفیه. [ س َ ] ( ع ص ) نادان و کم عقل. ( غیاث ) ( آنندراج ). نادان. ج ، سفهاء. ( مهذب الاسماء ). بی خرد. ( ترجمان القرآن ترتیب عادل بن علی ) : چکنم گر سفیه را گردن نتوان نرم کردن از داشن.لبیبی.مگر زین ملحدی باشد سفیهی که چشم سرش کور و گوش دل کر.ناصرخسرو.نه چو او در شتاب طبع سفیه نه چو او در درنگ رای حلیم.مسعودسعد.و کفشگران درغابش و کلاه گران آوه و جولاهگان قم و سفیهان ورامین را به بهشت فرستد. ( کتا...

فرهنگ عمید

۱. نادان، بی خرد.
۲. بی حلم.
۳. بدخو.

فرهنگ معین

(سَ ) [ ع . ] (ص . ) ۱ - نادان . ۲ - احمق . ۳ - ابله .

فرهنگ فارسی

نادان، بی خرد، بی حلم، بدخو، سفائ جمع
( صفت ) ۱ - نادان بی اطلاع . ۲ - ابله احمق کم عقل جمع سفهائ .

مترادف و متضاد

ابله، احمق، بله، بی‌شعور، بی‌عقل، خل، کانا، کم‌خرد، کم‌شعور، کم‌عقل، کم‌هوش، کودن، نادان ≠ عاقل

fool (صفت)ابله، سفیه، سبک مغزstupid (صفت)گیج، مزخرف، احمق، کند ذهن، خیره سر، سبکسر، سفیه، خنگ، نفهم، دبنگpixilated (صفت)هوس باز، سفیه، بازیگوش، دارای عدم تعادل فکری، جادو شدهdaffy (صفت)احمق، سفیه...

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] سفیه (فقه). ناتوانی در حفظ مال بر اثر سبک عقلی را سفاهت گویند. از احکام سفیه به تفصیل در باب حجر و از معامله سفهی در باب تجارت سخن گفته‏اند.سفاهت در لغت به معناى سبک عقلى و نقصان خرد آمده است. به فرد داراى سفاهت «سفیه» گویند. مراد از سفاهت در فقهمراد از سفاهت در کلمات فقها، سبک عقلى و کم خردی نسبت به حفظ مال است. بنابر این، در فقه به کسى سفیه گویند که به جهت سبک عقلى فاقد حالت و ملکه ...

کلمات مرتبط

لغت نامه دهخدا

مترادف و متضاد

ابله، احمق، بله، بی‌شعور، بی‌عقل، خل، کانا، کم‌خرد، کم‌شعور، کم‌عقل، کم‌هوش، کودن، نادان ≠ عاقل

دانشنامه اسلامی

معانی کلمه : سفیه

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

فرهنگ فارسی

مترادف و متضاد

دانشنامه اسلامی

کلمات مرتبط

معانی کلمه : سفیه

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

فرهنگ فارسی

مترادف و متضاد

دانشنامه اسلامی

کلمات مرتبط

نظرات