سفره . [ س َ ف َ رَ ] (ع اِ) نویسندگان . ج ِ سافر است . (منتهی الارب ) (آنندراج ). || فرشتگان که اعمال بندگان را نگاهدارند. (منتهی الارب ) (آنندراج ). || مقعد که مخرج غائط است . (غیاث ) (آنندراج ).
۱. تکهای مربع یا مستطیل از جنس پارچه یا پلاستیک که روی میز یا زمین میگسترانند و خوردنیها را در آن میچینند؛ خوان.
۲. توشهدان مسافر.
۳. [قدیمی] طعام و توشه.
〈 سفرهٴ رنگین: [مجاز] سفرهای که بر آن غذاهای گوناگون باشد.
۱کویر ۲روضه خوانی زنانه
تکیه ای: sofra
طاری: sofra
طامه ای: sofre
طرقی: sofra
کشه ای: sofra
نطنزی: sofra
ادیم، بساط، خوان، سماط، نطع