تلفظ بین المللی : /sarsˈofreː/ تلفظ : [saRs'ofRe:]
لغت نامه دهخدا
سرسفره . [ س َ رِ س ُ رَ / رِ ] (اِ مرکب ) کنایه از سوراخ مقعد باشد. (برهان ). مقعد. (رشیدی ) (آنندراج ) : هر گه که سرسفره ٔ کس گردد شق کوهان شتر خواهد و مقل ازرق هر روز به موم زرد مرهم کردن صحت پس از آن طلب نمودن از حق .
