سِجْزی، احمد بن عبدالجلیل (ح ۳۳۰ـ ح ۴۱۵ق)ریاضی دان و منجم ایرانی. از مردم سیستان و معاصر ابوریحان بیرونی بود و ظاهراً بیشتر عمر خود را در شیراز و در زیر سایۀ حمایت عضدالدولۀ دیلمی (حک: ۳۳۸ـ۳۶۱ق) گذراند و بسیاری از تألیفات خود را به افتخار نام این حاکم نگاشت. از آثار ریاضی سجزی چنین پیداست که به ویژه در هندسه بسیار چیره دست بوده و دربارۀ مقاطع مخروطی و تثلیث زاویه و مسائل دیگر تحقیق کرده است. بیرون...
