معانی کلمه : ستودن

تلفظ بین المللی : /sotˈuːdan/ تلفظ :‌ [sot'u:dan]

لغت نامه دهخدا

ستودن. [ س ُ / س ِ دَ ] ( مص ) اوستا ریشه «ستو، سته اومی » ( مدح کردن ، تمجید کردن )، پهلوی «ستوتن » ، هندی باستان ریشه «ستااوتی ، ستو» ، استی «ست ، ان » ( مدح کردن ، تمجید کردن ) و «ستود و ستید» ( مدح ، ستایش )، افغانی عاریتی و دخیل «ستایل » ، وخی «ستو - ام » ، شغنی و سریکلی «ستَو - ام » . و رجوع کنید به نیبرگ 207: «ستای » . رجوع کنید به ستاییدن وستایش. ( حاشیه برهان قاطع چ معین ). وصف نمودن و ست...

فرهنگ عمید

۱. مدح کردن، ستایش کردن، ستاییدن.
۲. خوبی و نیکویی کسی یا چیزی را بیان کردن، وصف کردن.

فرهنگ معین

(سُ دَ ) [ په . ] (مص م . ) مدح کردن ، ستایش کردن .

فرهنگ فارسی

ستاییدن، مدح کردن، ستایش کردن، مدح، ثنا، ستایش
( مصدر ( ستود ستاید خواهد ستود بستا ( ی ) ستاینده ستوده ستایش ) مدح کردن تمجید کردن ستایش کردن .

مترادف و متضاد

مدح کردن، ستایش کردن

eulogize (فعل)تشویق کردن، ستودن، ستایش کردن، مداحی کردن، مدح کردنpraise (فعل)ستودن، ستایش کردن، چاپلوسی کردن، علم کردن، ریشخند کردن، لاف زدن، خوشامد گویی کردن، تعریف کردن، تمجید کردن، تمجید و ستایش کردن، نیایش کردنworship (فعل)ستودن، پرستش کردن، ستایش کرد...