ست . [ س َت ت ] (ع اِ) سخن زشت . || عیب . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
ست . [ س َ ] (عدد، ص ، اِ) تلفظی است از صد. (ایران باستان ص 1549 و 9).
(س ) [ ع . ] (اِ.) شش ، عدد شش .
(سَ تّ) [ ع . ] (اِ.) سخن زشت ، عیب .
( ~.) [ فر. ] (اِ.) 1 - مجموعه . 2 - سری ، دست . ؛ ~کردن مجموعه ای را به صورت هماهنگ به کار بردن . 3 - در ورزش هایی مانند تنیس و بدمینتون یک دور بازی .
صوت
۱. دست
۲. سری
۳. گیم، دور بازی