معانی کلمه : سبت

سبت . [ س َ ] (اِخ ) جایگاهی است بین طبریه و رمله نزدیکی عقبه و طبریه . (معجم البلدان ).

سبت . [ س ُ / س َ ] (ع اِ) گیاهیست که بگیاه خطمی ماند. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).

گیاهی شبیه خطمی؛ نوعی خطمی.

شنبه؛ روز شنبه.
⟨ اصحاب السبت: [قدیمی] اصحاب سبت؛ یهود.

(سُ بَّ) [ ع . سبة ] (اِ.) ننگ و عار.

(سَ) [ ع . ] (اِ.) شنبه ، نخستین روز هفته .

شنبه، آخرین روز هفته (قوم‌یهود)