[ویکی فقه] سببیت سلوکی، سببیت قیام اماره در حدوث مصلحت در سلوک طبق اماره است.سببیت سلوکی یا مصلحت سلوکی، مقابل سببیت محض بوده و به این معنا است که قیام اماره، سبب ایجاد مصلحت در تبعیت از اماره و سلوک طبق آن می گردد؛ مصلحتی که مساوی یا بیشتر از مصلحت تفویت شده واقعی است. در سببیت سلوکی، حکم واقعی تغییر نمی کند، به خلاف سببیت اشعری و معتزلی؛ بنابراین قیام اماره ملاک های واقعی را از بین نمی برد بلکه ...