سَبَأ، سورهسورۀ شمارۀ ۳۴ به ترتیب مصحف و ۵۸ به ترتیب نزول، از سوره های مکی قرآن در ۵۴ آیه و ۸۸۷ کلمه. وجه تسمیۀ این سوره اشاره به داستان قوم سَبَأْ، (از آیۀ ۱۵ به بعد) است. نام دیگر این سوره «داود» است؛ زیرا از نام و معجزات او و الطاف الهی به او در آیات ۱۰ و ۱۱ یاد شده است. از نظر حجم، از سوره های «مثانی» و نسبتاً کوچک و کمی بیش از یک حزب (یک چهارم جزء) است. مضامین اصلی آن عبارت اند از اشاره به دا...