معانی کلمه : سایگاه
لغت نامه دهخدا
سایگاه. [ ی َ / ی ِ ] ( اِ مرکب ) محل سایه. جائی که سایه افتاده باشد. مخفف سایه گاه :
بجم گفت کای خسته رنج راه
در این سایگاه از چه کردی پناه.فروماند خسرو در آن سایگاه
چو سایه شده روز بر وی تباه.رجوع به سایه شود.
بجم گفت کای خسته رنج راه
در این سایگاه از چه کردی پناه.فروماند خسرو در آن سایگاه
چو سایه شده روز بر وی تباه.رجوع به سایه شود.
فرهنگ عمید
سایهگاه#NAME?
= سایه گاه
فرهنگ فارسی
محل سایه
