معانی کلمه : ساویس
لغت نامه دهخدا
ساویس. ( ص ، اِ ) چیز گرانمایه. || پنبه محلوج. || جامه پنبه آگنده را گویند که در روز جنگ پوشند. ( برهان ) ( آنندراج ). پنبه آگنده که هنگام جنگ سلاح سازندش. ( شرفنامه منیری ). || ( اِ ) سبدی باشد که زنان پنبه را که بجهت رشتن مهیا و آماده کرده باشند در آنجانهند. ( برهان ) ( آنندراج ). آنچه در او پنبه نهند. ( شرفنامه منیری ). رجوع به ساوین و ساوس و ساون شود.
فرهنگ عمید
۱. پنبۀ زده شده که لای جامه بگذارند.
۲. جامه ای که لای آن پنبه دوخته باشند.
۳. هرچیز نفیس و گران مایه.
۲. جامه ای که لای آن پنبه دوخته باشند.
۳. هرچیز نفیس و گران مایه.
فرهنگ معین
(وِ ) (اِ. ) ۱ - پنبه زده شده که لای جامه بگذارند. ۲ - هر چیز گرانبها.
فرهنگ فارسی
چیز گرانمایه
فرهنگ اسم ها
(تلفظ: sāvis) چیز گرانمایه ، نوعی پنبه .
اسم: ساویس (دختر) (فارسی) (تلفظ: sāvis) (فارسی: ساويس) (انگلیسی: savis)
معنی: گرانمایه و با ارزش، چیز گرانمایه، نوعی پنبه
معنی: گرانمایه و با ارزش، چیز گرانمایه، نوعی پنبه
مترادف و متضاد
۱. ارزشمند، گرانمایه
۲. نفیس
۳. پنبهزدهشده