تلفظ بین المللی : /sɑnskˈerit/ تلفظ : [sAnsk'eRit]
لغت نامه دهخدا
سانسکریت. ( اِخ ) رجوع به سنسکریت شود.
دانشنامه آزاد فارسی
سانْسکریت(یا: سَنْسکریت) زبان باستانیِ کلاسیک هند که به دو دورۀ متمایز تقسیم می شود: دورۀ قدیم که ودایی نام دارد و دورۀ جدیدتر که به طور خاص سانسکریت نامیده می شود. در قرن ۴پ م پانینی و دستورنویسان دیگر دستور زبان سانسکریت را طبق اصول و قواعد علمی آواشناسی تدوین و تنظیم کردند. در واقع سانسکریت زبان ادبی کلاسیک هند است که از ویژگی های بارز آن جابه جایی اجزای جمله با واژه های مرکّب یا افعال دارای صی...
فرهنگ فارسی
زبان علمی قدیم و مقدس هندوان و آن یکی از زبانهای مهم هند و ایرانی از شعب هند و اروپایی است و آن زبان اقوام هندوست که با زبان اوستا خویشاوندی نزدیک دارد . پس از آنکه آریاییان برداساهای ساکن هند پیروز شدند قسمتهای برجسته تمدن آنانرا اخذ کرده تا حدودی تحت تاثیر تمدن آنان قرار گرفتند . پیروزی برداساها آریاییان را جسور کرد بطوریکه به کشور گشایی و توسعه مرز و بوم خود پرداختند . فرهنگ و تمدن آنان که متکی...
