معانی کلمه : سازندگی

۱. سازنده بودن، عمل سازنده.
۲. (موسیقی ) [قدیمی] ساز زدن، نواختن، نوازندگی.

(زَ دِ ) (حامص . ) ساختن ، سازنده بودن .

جعل

۱ - سازنده بودن صانعی . ۲ - بنایی . ۳ - پدید آوردن امری تازه اختراع ابداع . ۴ - عمل جاعل ابداع . ۵ - سازواری سازگاری . ۶ - عمل ساز زدن و نواختن نوازندگی ( آلات موسیقی ) . ۷ - علم ترکیب موسیقی و آن عبارتست از ساختن یک قطعه موسیقی برای یک یا چند صوت برای یک یا چند ساز .