معانی کلمه : ساد

ساد. (اِ) ساد کندر. گیاهی داروئی که برگش پهن و بزرگ و خوشبو است ، ساذج معرب آن ، و به هندی پترج گویند. (رشیدی ). رجوع به ساذج شود.

ساد. (اِخ ) تیره ای از طایفه ٔ سهونی ایل چار لنگ بختیاری است .(جغرافیای سیاسی کیهان ص 76). رجوع به سهونی شود.

خوک وحشی؛ گراز.

دشت؛ بیابان؛ صحرا.

بی‌پیرایه؛ بی‌نقش‌ونگار؛ بی‌آلایش: ◻︎ برای کسوت خدام درگهش خورشید / ز چرخ گاه منقش طرازد و گه ساد (شمس فخری: مجمع‌الفرس: ساد).

(اِ.) خوک نر، گراز.

(ص .) مخفُفِ ساده ، ناآمیخته ، بی نقش و نگار.

[ ع . ] (اِفا.) 1 - سد کننده . 2 - استوار. 3 - راست گفتار.

← سامانۀ ارتباط داخلی

saad ریسمان , طناب

۱صدای صاف ۲در فرهنگ انجمن آرا و برهان قاطع مخفف ساده و بی ...