معانی کلمه : زیتون

زیتون . [ ] (اِخ ) یا زیتون اکبر. مصحف زینون است . رجوع به زینون و زنون شود. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا).

زیتون . [ زِ ] (اِخ ) خلیجی به دریای اژه در قدیم خلیج مالیاک . (از لاروس ).

درختی با برگ‌های بیضی نوک‌تیز و گل‌های سفید کوچک که به‌صورت خوشه در کنار برگ‌ها جمع می‌شود.
⟨ زیتون تلخ: (زیست‌شناسی) = سنجد ⟨ سنجد تلخ

(گیاه‌شناسی) میوه‌ی درخت زیتون

سرده‌ای از زیتونیان که شامل درختان و درختچه‌های زیتون است

روغن زیتون

درخت زیتون

زیتون پرورده

(تلفظ: za(e)ytun) (عربی) (در گیاهی) میوه‌ی بیضی شکل سفت و گوشتی به اندازه‌ی توت که رنگ آن در مراحل مختلف رشد از سبز تا بنفش و سیاه تغییر می‌کند و از آن روغن نیز می‌گیرند ؛ درخت همیشه سبز این میوه که برگ و میوه‌ی آن مصرف دارویی دارد ؛ از واژه‌های قرآنی.

تکیه ای: zeytun
طاری: zeytun
طامه ای: zeytun
طرقی: zeytun
کشه ای: zeytun
نطنزی: zeytun