معانی کلمه : زنگیچه
لغت نامه دهخدا
زنگیچه. [ زَ چ َ / چ ِ] ( اِ مصغر ) آرنج در خراسان. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ). ابتدای ساعد دست. مرفق. ( فرهنگ فارسی معین ).
فرهنگ عمید
آرنج، مرفق.
فرهنگ معین
(زَ چِ یا چَ ) (اِمصغ . ) مرفق ، ابتدای ساعد و دست .
فرهنگ فارسی
آنج، مرفق
( اسم ) ابتدای ساعد دست مرفق .
( اسم ) ابتدای ساعد دست مرفق .
گویش مازنی
/zangiche/ آرنج
