تلفظ بین المللی : /zanˈɑr dˈɑr/ تلفظ : [zan'AR d'AR]
لغت نامه دهخدا
زناردار. [ زُن ْ نا ] ( نف مرکب ) بمعنی زناربند. ( از آنندراج ). زناردارنده. زناربند. ( فرهنگ فارسی معین ). کسی که زنار بسته باشد. برهمن. ( ناظم الاطباء ) : کشته چون من کشته زناردارجان عیسی در صلیب موی تو.خاقانی.خط و لب ساقیان ، عیسی زنارداربر خط زنار جام ، جم کمر انداخته.خاقانی.بت پرستان را عیب مکن و زنارداران را نکوهش منما. ( مجالس سعدی ).عزیزان پوشیده از چشم خلق نه زنارداران پوشیده دلق.سعدی ( ب...
