معانی کلمه : زغلول

تلفظ بین المللی : /zˈaq1luːl/ تلفظ :‌ [z'aq1lu:l]

لغت نامه دهخدا

زغلول . [ زُ ] (ع ص ، اِ) مرد سبک . || کودک . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). یقال : کیف زغلولک ؛ اذا سالوه ُ عن صغیره . ج ، زغالیل . (اقرب الموارد). رجوع به زغالیل شود.

زغلول. [ زُ ] ( ع ص ، اِ ) مرد سبک. || کودک. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). یقال : کیف زغلولک ؛ اذا سالوه ُ عن صغیره. ج ، زغا...

فرهنگ عمید

۱. طفل، کودک.
۲. سبک و چابک.

فرهنگ فارسی

سعد زغلول پاشا (ف. ۱۳۴۶ ه.ق./ ۱۹۲۷ م. ) رجل سیاسی و رهبر آزادیخواهان و استقلال طلبان مصر که علیه استعمار و نفوذ انگلستان کوشید ( ۱۹۲۷ - ۱۹۱٠ م. ) و بارها تبعید شد . حزب وفد که زغلول تاسیس کرد پشتیبان وی بود . در سال ۱۹۲۴ طی انتخاب مجلس اکثریت نصیب حزب وفد گردید و زغلول بریاست وزرا منصوب شد و بانگلستان سفر کرد تا آن کشور را وادار بقبول استقلال مصر کند ولی نتیجه ای نگرفت و پس از باز گشت از ریاست دول...

کلمات مرتبط

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

معانی کلمه : زغلول

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

معانی کلمه : زغلول

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

نظرات