تلفظ بین المللی : /zˌaʃatrˈuːiː/ تلفظ : [z,aSatR'u:i:]
لغت نامه دهخدا
زشترویی . [ زِ ] (حامص مرکب ) زشت روئی . بدشکلی و بدرویی . (ناظم الاطباء). قباحت منظر. بدگلی . مقابل خوشگلی و وجاهت . (فرهنگ فارسی معین ) : تو گویی تا قیامت زشت رویی بر او ختم است و بر یوسف نکویی .
