معانی کلمه : زجاجه
لغت نامه دهخدا
زجاجة. [ زَج ْ جا ج َ ] (ع اِ) کون . اِست . (از متن اللغة). است را زجاجه گوینداز آنرو که ضرطة و زبل میافکند. (از لسان العرب ).
زجاجة. [ زَج ْ جا ج َ ] (ع ص ) مؤنث زجاج . شیشه گر و شیشه فروش . دارنده ٔ زجاج ، مانندعطاره و خبازه ، به معنی صاحب عطر، فروشنده عطر و فروشنده ٔ نان و صاحب نان . رجوع به معجم البلدان شود.
فرهنگ عمید
۱. قطعۀ شیشه.
۲. ظرف شیشه ای.
۳. پیالۀ بلور.
۲. ظرف شیشه ای.
۳. پیالۀ بلور.
فرهنگ معین
(زُ جِ ) [ ع . زجاجة ] (اِ. ) پیالة بلور.
فرهنگ فارسی
( اسم ) ۱ - قطعه شیشه قطعه ای از آبگینه . ۲ - پیاله بلور .
دهیست بصعید مصر
دهیست بصعید مصر
