تلفظ بین المللی : /zˈebel alˈaːtfˈɑl/ تلفظ : [z'ebel al'a:tf'Al]
لغت نامه دهخدا
زبل الاطفال. [ زِ لُل ْ اَ ] ( ع اِ مرکب ) فضله کودک. عذره کودک. بیرونی آرد: افکنده کودکان ریشها که در سرپدید آید سود دارد و اگر در آن ریش کرم باشد بمیرد و اگر غذای نارسیده باشد، تریس بهم و قوت سرگین سگ یکسان باشد. ( ترجمه صیدنه ذیل خرو ). در اختیارات بدیعی آمده : آنچه اول از طفلان بیرون آید بستانند و خشک کنند و با هم چندان ورق مامیشا و هم چندان نبات در چشم کشند، سپیدی که در چشم بود زایل کند در چن...
