زبان . [ زَب ْ با ] (اِخ ) از نصر است که نام موضعی است در حجاز. (معجم البلدان ).
زبان .[ زُ ] (اِخ ) منزل شانزدهم قمر. (ناظم الاطباء). رجوع به «زبانا»، «زبانان »، «زبانیان » و «زبانی » شود.
دانش مشترک بین اعضای یک جامعۀ بشری که ارتباط کلامی میان آنها را ممکن میسازد و موضوع بررسی علم زبانشناسی است
تکیه ای: zebun
طاری: ozmun
طامه ای: ozon
طرقی: ozmun
کشه ای: ozmun
نطنزی: zobon / uzon
اصطلاح
کلام، لهجه
۱. لسان
۲. کلام، لهجه
۳. اصطلاح