زاد. (اِخ ) ابن ماهیان بن مهربن دابر الهمدانی ازملوک حیره است که پس از ایاس بن قبیصه طائی فرمانروای عرب شد و هفده سال پادشاهی نمود. (حبیب السیر چ خیام ج 1 ص 261). و رجوع به زادیه در این لغت نامه شود.
طعام یا خوراک که در سفر با خود برمیدارند؛ توشه.
〈 زاد راه: = زاد۲
(ص .) آزاد، آزاده .
[ ع . ] (اِ.) توشه ، خوراک اندک .
را شدن (شُ دَ) (مص ل .) = زابرا شدن : ناگریز از ترک جای مألوف گردیدن .
1 - (ص مف .) مخفف زاده ، زاییده شده : آدمی زاد، پری زاد. 2 - (اِ.) سن و سال ، عمر.
فرزند
۱زادن – متولد شدن ۲سرشت – ذات
فرزند
توشه، خوراک، رهتوشه، زادراه، قوتلایموت
۱. توشه، خوراک، رهتوشه، زادراه، قوتلایموت
۲. فرزند
۳. عمر