معانی کلمه : زاجل

تلفظ بین المللی : /zˈɑdʒel/ تلفظ :‌ [z'AdZel]

لغت نامه دهخدا

زاجل . [ ج َ ] (اِخ ) نام اسب زیدالخیل . (منتهی الارب ).

زاجل . [ ج َ ] (ع اِ) منی نر یا منی شترمرغ نر. (اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ). || آبی که از دبر شترمرغ در ایام حضانت بیضه فروریزد. (منتهی الارب ). و رجوع به اقرب الموارد و رجوع به زاجل در این لغت نامه شود. || نوعی از داغ گردن . (اقرب الموارد). || چوب سربند مشک . || حلقه ٔ آهن بن نیزه . || ق...

فرهنگ معین

(جِ ) [ ع . ] ۱ - (اِفا. ص . ) مرد بلند آواز. ۲ - (اِ. ) یکی از آهنگ های موسیقی .

فرهنگ فارسی

۱ - ( صفت اسم ) مرد بلند آواز . ۲ - ( اسم ) یکی از آهنگهای موسیقی .
نام اسب زید الخیل
( ز آجل ) ضعیف مرد سست اندام و ضعیف

کلمات مرتبط

لغت نامه دهخدا

زاجل . [ ج َ ] (اِخ ) نام اسب زیدالخیل . (منتهی الارب ).

معانی کلمه : زاجل

لغت نامه دهخدا

فرهنگ معین

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

معانی کلمه : زاجل

لغت نامه دهخدا

فرهنگ معین

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

نظرات