ریزه چین. [ زَ / زِ ] ( نف مرکب ) که قطعات خرد چیزی را بچیند و بردارد. ریزه خوار. ( یادداشت مؤلف ) :
جرعه خوار ساغر فکر بلند از تشنگی
ریزه چین سفره راز منند از ناشتا.
خاقانی.
رومیان هندوان پیشه او
چینیان ریزه چین تیشه او.
نظامی.
رجوع به ریزه خوار شود.
