معانی کلمه : رکبان

تلفظ بین المللی : /rˈokbɑn/ تلفظ :‌ [R'okbAn]

لغت نامه دهخدا

رکبان . [ رَ ] (اِخ ) موضعی است به حجاز. (منتهی الارب ). جایگاهی است در نزدیکی وادی القراء. (از معجم البلدان ).

رکبان . [ رُ ] (ع ص ، اِ) ج ِ راکب ،به معنی شترسوار. (آنندراج ) ج ِ راکب . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) : چه آستان که چون کعبه به خاکپای رکبان آن تمسک سزا و به مواقف و ارکان آن تنسک روا. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص 453).- رکبان السنبل ...

فرهنگ عمید

راکب#NAME?

= راکب

فرهنگ فارسی

( اسم ) جمع راکب سواران (شتر و اسب )
موضعی است به حجا جایگاهی است در نزدیکی وادی القرائ

کلمات مرتبط

لغت نامه دهخدا

رکبان . [ رَ ] (اِخ ) موضعی است به حجاز. (منتهی الارب ). جایگاهی است در نزدیکی وادی القراء. (از معجم البلدان ).

معانی کلمه : رکبان

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

معانی کلمه : رکبان

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

نظرات