تلفظ بین المللی : /rˌekɑbxˈɑne/ تلفظ : [R,ekAbx'Ane]
لغت نامه دهخدا
رکابخانه. [ رِ ن َ /ن ِ ] ( اِ مرکب ) شربتخانه. || دولابچه. گنجه. ( فرهنگ فارسی معین ) ( ناظم الاطباء ). || جای پرورش و نگهداری اسبان و ستور : خدمت نزدیک نگاه داشتن قابلق دستمال مختصر رکابخانه است.( تذکرة الملوک چ دبیرسیاقی ص 19 ). || جامه خانه شاه. ( از سازمان اداری حکومت صفویه ص 131 ).- تحویلدار رکابخانه ؛ صاحب جمع رکابخانه. ( فهرست اعضای رکابخانه ص عکسی 101 ب ص 65 چ تهران ). اصطلاح تحویلدار در ...
