روضه خوان. [ رَ ض َ / ض ِ خوا / خا ] ( نف مرکب ) کنایه از کسی که در عاشورا روضةالشهدا بر سر منابر بخواند. ( از آنندراج ). کسی که شغل و پیشه وی خواندن روضه باشد. ( ناظم الاطباء ). آنکه ذکر مصائب حضرت حسین و دیگر افراد خاندان رسول ( ص ) کند به نثر، مقابل تعزیه خوان که ذکر مصائب به شعر کند. روضه خوان مأخوذ است از خواننده کتاب روضةالشهداء حسین واعظ کاشفی که حاوی مصائب خاندان رسول ( ص ) است. ( یادداشت...
فرهنگ عمید
آن که در مجالس سوگواری و عزاداری ذکر مصیبت امام حسین و کربلا می کند، کسی که کارش خواندن روضه است.
فرهنگ معین
( ~. خا ) [ ع - فا. ] (ص فا. ) شخصی معمولاً در لباس روحانی که کارش خواندن روضه است .
فرهنگ فارسی
( صفت ) آنکه ذکر مصیبت امام حسین و وقایع کربلا و مصایب معصومان دیگر کند . کنایه از کسی که در عاشورا روضه الشهدا بر سر منابر بخواند .
