روشنایی دادن. [ رَ / رُو ش َ دَ ] ( مص مرکب ) نور بخشیدن. روشنی دادن. نور دادن : چنانستم امید کز روزگاربه ما روشنایی دهد کردگار.فردوسی.خاکپایت دیده ها را روشنایی میدهدهر سحر بوی تو با جان آشنایی میدهد.خاقانی.تیره شد کار من از غم هان و هان دریاب کارتا چراغ عمر قدری روشنایی میدهد.خاقانی.وجودی دهد روشنایی به جمعکه سوزیش در سینه باشد چو شمع.سعدی....