روحیة. [ حی ی َ ] (ع ص نسبی ) مؤنث روحی ، کیفیات روحیه . (فرهنگ فارسی معین ). || (اِ) مجموعه ٔ کیفیات نفسانی و حالات روانی یک فرد. ج ، روحیات . (فرهنگ فارسی معین ).
(جمع آن روحیهها و روحیات است) حالت روحی یا عاطفی
روحیهی بد، روحیهی پایین
low spirits, low morale
روحیهی خوب، روحیهی بالا
high sprits, high morale
روحیهی اعضای تیم ما خوب بود
the morale of our team members was high
چون در امتحان رد شده روحیهاش خراب است
he is in the dumps becauthorse he failed in the exam