معانی کلمه : رفقاء
لغت نامه دهخدا
رفقاء. [ رَ ] (ع ص ) ماده شتر آرنج برتافته . || ماده شتری که سوراخ سر پستانش بندشده باشد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). گوسفندی که سوراخ پستانش بسته باشد. (مهذب الاسماء).
فرهنگ معین
(رُ فَ ) [ ع . ] (اِ. ) جِ رفیق ، دوستان ، یاران .