معانی کلمه : رزیه

تلفظ بین المللی : /rozˈije/ تلفظ :‌ [Roz'ije]

لغت نامه دهخدا

رزیة. [ رَ زی ی َ ] (ع اِ) رزیت . مصیبت . (منتهی الارب )(آنندراج ) (دهار) (از اقرب الموارد). مصیبت . ج ، رَزایا. (مهذب الاسماء) : و یقابل مؤلم الرزیةبما اسبغ اﷲ تعالی علیه من الصبر. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص 299). || کمی . (منتهی الارب ) (از آنندراج ). || عیب . ج ، رَزایا. (منتهی الارب )....

فرهنگ عمید

مصیبت عظیم، آسیب و بلا.

فرهنگ معین

(رَ یَّ ) [ ع . رزیئة ] (اِ. ) مصیبت عظیم ، پیش آمد ناگوار، ج . رزایا.

فرهنگ فارسی

مصیبت عظیم، آسیب وبلا، رزایاجمع
( اسم ) مصیبت بزرگ پیش آمد ناگوار جمع رزایا .
رزیت مصیبت یا کمی یا عیب

معانی کلمه : رزیه

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

نظرات