معانی کلمه : رزاز
لغت نامه دهخدا
رزاز. [ رَ ] (ع اِ) رصاص و قلعی . (ناظم الاطباء). قلعی است . (منتهی الارب ). رصاص . (از اقرب الموارد). و رجوع به رصاص و قلعی شود.
رزاز. [ رَزْ زا ] (اِخ ) محمدبن عبیداﷲ. از حسین بن فهد موصلی و جز او حدیث شنید، وخطیب ابوبکر از او روایت دارد. (از لباب الانساب ).
فرهنگ عمید
برنج فروش.
فرهنگ معین
(رَ زّ ) [ ع . ] (ص . ) ۱ - برنج کوب . ۲ - برنج - فروش .
فرهنگ فارسی
برنج فروش
( صفت ) ۱ - برنج کوب . ۲ - برنج فروش .
محمد بن عبیدالله از حسین بن فهد موصلی و جز او حدیث شنید و خطیب ابوبکر ازو روایت دارد .
( صفت ) ۱ - برنج کوب . ۲ - برنج فروش .
محمد بن عبیدالله از حسین بن فهد موصلی و جز او حدیث شنید و خطیب ابوبکر ازو روایت دارد .
دانشنامه عمومی
برنج کوب
مترادف و متضاد
برنجفروش، برنجکوب
