تلفظ بین المللی : /rˌobɑʔˈijjɑt/ تلفظ : [R,obA?'ijjAt]
لغت نامه دهخدا
رباعیات . [ رُ عی یا ] (ع اِ) شعرهای دوبیتی . (ناظم الاطباء). ج ِ رباعی . رجوع به رباعی شود.
رباعیات . [ رَ ] (ع اِ) ج ِ رَباعیة، بمعنی چهار دندان که میان دندان ثنایا و انیاب باشد. (از متن اللغة) (از اقرب الموارد) (از منتخب اللغات ) (از غیاث اللغات ). چهار دندان که از پس ثنایا بود. (مهذب الاسماء). || ج ِ رَباعیة، بمعنی حیوانی که دندانهای رباعی را افکنده با...
فرهنگ عمید
رباعی#NAME?
= رباعی
فرهنگ معین
(رُ یّ ) [ ع . ] (اِ. ) جِ رباعیه (رباعی ). ۱ - اشعار چهار مصراعی . ۲ - دندان های اربعة انسان بین ثنایا و انیاب .
فرهنگ فارسی
چهاردندان انسان بین دندانهای ثنایاوانیاب ( اسم ) جمع رباعیه ( رباعی ) . ۱ - دندانهای اربعه انسان بین ثنایا و انیاب . ۲ - اشعار چهار مصرعی ( رباعی ) . ماخوذ از تازی شعر های دو بیتی
