( صفت ) ۱ - آنکه در کنار راه نشیند . ۲ - گدای سر راه . ۳ - بی خانمان . ۴ - غریب یا حکیم راه نشین . یا حکیم راه نشین متطببی که در کنار خیابانها مینشست و مردم را با دادن بعض حبوب مداوا میکرد .
ره نشین، کسی که کنارراه بنشیند، غریب، بی خانمان
که در راه بنشیند . که بر سر راه بنشیند . یا کنایه از گدا و مردم بی خانمان .
