تلفظ بین المللی : /rˈɑst ˈaːndˈɑz/ تلفظ : [R'Ast 'a:nd'Az]
لغت نامه دهخدا
راست انداز. [ اَ ] ( نف مرکب ) که مستقیم افکند. مقابل کژانداز. || آنکه تیر مستقیم بنشانه رساند. که مستقیم بر هدف زند. کسی که تیر را بهدف بزند. مجازاً تیرانداز قابل : ز غمزه تیر و از ابرو کمان سازهمه باریک بین و راست انداز.نظامی.|| صفت گستهم فرزند نوذر از پهلوانان داستانی ایران باستان : دیگر پسر نوذر بود پدر طوس و گستهم راست انداز. ( مجمل التواریخ و القصص ص 27 )....
فرهنگ عمید
آن که تیر را درست به نشانه می زند، تیرانداز ماهر: ز غمزه تیر و از ابرو کمان ساز / همه باریک بین و راست انداز (نظامی۲: ۱۷۶ ).
