معانی کلمه : رابوع

تلفظ بین المللی : /rˈɑbuːʔ/ تلفظ :‌ [R'Abu:?]

لغت نامه دهخدا

رابوع . (اِخ ) نام قدیم چاهی است نزدیک کوه اسقف که آن را رابع مینامند. (از منتهی الارب ).

رابوع . (ع اِ) ربع. یک چهارم : افلاطون کتب خود را بمراتبی تقسیم کرده و هر مرتبه مرکب از چهار کتاب است که مجموع آن چهار را رابوع نامیده است . (ابن الندیم ). و جمع آن رابوعات است مانند تاسوع و تاسوعات . رجوع به رابوعا شود....

فرهنگ فارسی

نام قدیم چاهیست نزدیک کوه اسقف که آنرا رابع مینامند .

کلمات مرتبط

لغت نامه دهخدا

رابوع . (اِخ ) نام قدیم چاهی است نزدیک کوه اسقف که آن را رابع مینامند. (از منتهی الارب ).

معانی کلمه : رابوع

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

معانی کلمه : رابوع

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

نظرات