معانی کلمه : ذوالقرنین
لغت نامه دهخدا
ذوالقرنین . [ ذُل ْ ق َ ن َ ] (اِخ ) لقب باکوس نیمه خدای شراب نزد یونانیان قدیم .
ذوالقرنین . [ ذُل ْ ق َ ن َ ] (اِخ ) لقب عمروبن مندر لخمی . (از المرصع ابن الاثیر).
ذوالقرنین . [ ذُل ْ ق َ ن َ ] (اِخ ) لقب هرمس بن میمون . (المرصع ابن اثیر الجزری ).