معانی کلمه : ذبل
لغت نامه دهخدا
ذبل . [ ذَ ] (اِخ ) نام کوهی است .
ذبل . [ ذُ ب ُ ] (ع ص ، اِ) ج ِ ذابل .
ذبل . [ ذُب ْ ب َ ] (ع ص ، اِ) ج ِ ذابل .
ذبل . [ ذِ ] (ع اِ) بی فرزندی زن . (آنندراج ) (منتهی الارب ). ذِبل ٌ ذبیل ؛ ای ثکل ثاکل مبالغه است .
فرهنگ عمید
۱. (زیست شناسی ) استخوان روی پشت لاک پشت، کاسۀ سنگ پشت.
۲. (زیست شناسی ) گوش ماهی.
۳. [قدیمی] اول جوانی.
۲. (زیست شناسی ) گوش ماهی.
۳. [قدیمی] اول جوانی.
فرهنگ معین
(ذَ بْ) [ ع . ] (اِ.) 1 - گوش ماهی . 2 - سنگِ لاک پشت .
( ~.) [ ع . ] (مص ل .) 1 - پژمردن . 2 - باریک میان شدن .
(ذَ بْ ) [ ع . ] (اِ. ) ۱ - گوش ماهی . ۲ - سنگِ لاک پشت .
( ~. ) [ ع . ] (مص ل . ) ۱ - پژمردن . ۲ - باریک میان شدن .
( ~. ) [ ع . ] (مص ل . ) ۱ - پژمردن . ۲ - باریک میان شدن .
فرهنگ فارسی
۱ - ( مصدر ) پژمردن پژمرده شدن . ۲ - خشکیده پوست شدن . ۳ - باریک میان شدن . ۴ - لاغر شدن ( اسب و جز آن ) .
بی فرزندی زن .
بی فرزندی زن .
