معانی کلمه : ذات البین
لغت نامه دهخدا
فرهنگ عمید
۱. میان دو تن یا دو گروه، آنچه میان دو یا چند تن باشد از خوبی یا بدی، دوجانبه، دوجانبی.
۲. مشترک میان دو تن یا دو گروه.
۳. حالت و حقیقت رابطۀ دو تن یا دو دسته.
۲. مشترک میان دو تن یا دو گروه.
۳. حالت و حقیقت رابطۀ دو تن یا دو دسته.
فرهنگ معین
( ~. بَ ) [ ع . ] (اِمر. ) آنچه میان دو کسی باشد از خوبی و بدی ، شادی و اندوه .
فرهنگ فارسی
( اسم ) میانه دوکس یا جماعت دو جانبه : (( باب بیستم - در اصلاح ذات البین و صله رحم . ) )
مشترک میان دو تن یا دو قوم .
مشترک میان دو تن یا دو قوم .
