تلفظ بین المللی : /dˌiktɑtˈori/ تلفظ : [d,iktAt'oRi]
لغت نامه دهخدا
دیکتاتوری. [ ت ُ ] ( حامص ) سیطرة. خودرأیی. استبداد. مطلق العنانی. عمل دیکتاتور. حکومت مطلقه فردیا گروه یا طبقه بدون اینکه ملازم رضایت مردم باشد. این اصطلاح از دوره رومیها سابقه دارد. حکومتهای دیکتاتوری اعم از اینکه تحت اراده یک شخص یا گروه یا طبقه ( حزب ، ارتش ، پرولتاریا ) باشند، عملاً در دست یک شخص رهبر قرار دارد. یکی از انواع نوین حکومت دیکتاتوری رژیم توتالیته است که حکومتی دیکتاتوری و یک حزب...
دانشنامه آزاد فارسی
دیکتاتوری (dictatorship)دورۀ تصدی فرمانروایی مستبد و بی اعتنا به قانون اساسی (منشور حکومت). در روم باستان دیکتاتور قاضی ای بود که برای شش ماه با اختیارات فوق العاده انتخاب می شد. اگرچه در قرن ۱۹ دیکتاتوری ها در امریکای لاتین رواج داشتند، در اروپا طی همین دوره فقط حکومت ناپلئون سوم دیکتاتوری بود. بحران هایی که درپی جنگ جهانی اول برپا شد دیکتاتوری های بسیاری پدید آورد، ازجمله رژیم های آتاتورک و پیلس...
فرهنگ فارسی
۱ - خود رائ یی استبداد مطلق العنانی . ۲ - عمل دیکتاتور حکومت دیکتاتور .
دانشنامه عمومی
استبداد یا دیکتاتوری (به فرانسوی: dictature) به عنوان شکلی خودکامه از دولت و نوعی حاکمیت قدرت مداری است که قوانین در آن توسط یک فرد تعریف می گردد.در کار نبودن هیچ قانون یا سنتی که کردار فرمانروا (یا فرمانروایان) را محدود کند یا آنکه فرمانروا با قدرت نامحدود خود آن ها را زیر پا بگذارد.به دست آوردن قدرت دولت با شکستن قوانین پیشین.نبودن قاعده و قانونی برای جانشینی.به کار بردن قدرت در جهت منافع گروه ا...
