معانی کلمه : دیوپتر
لغت نامه دهخدا
دیوپتر. [ ی ُ ت ِ ] ( فرانسوی ، اِ ) دستگاه نوری مرکب از دو محیط شفاف دارای ضرایب انکسار متفاوت. قوانین سیر نور در دیوپترها و تشکیل تصویر در آنها از مباحث مهم نورشناسی است. ( از دائرة المعارف فارسی ).
دانشنامه آزاد فارسی
فرهنگ فارسی
دستگاه نوری مرکب از دو محیط شفاف دارای ضرایب انکسار متفاوت .
1. سطحی که دو محیط نوری مختلف را از هم جدا می‌کند 2. واحد توان هم‌گرایی یا واگرایی در اجزا و سامانه‌های نوری، برابر با عکس فاصلۀ کانونی برحسب متر
دانشنامه عمومی
فرهنگستان زبان و ادب
{diopter} [فیزیک- اپتیک] 1. سطحی که دو محیط نوری مختلف را از هم جدا می کند
2. واحد توان هم گرایی یا واگرایی در اجزا و سامانه های نوری، برابر با عکس فاصلۀ کانونی برحسب متر