معانی کلمه : دین

دین . [ دَی ْ ی ِ ] (ع ص ) متدین . (لسان العرب ). دیندار. پای بند به دین . (از اقرب الموارد).

دین . [ ] (اِخ ) چهاردهمین و آخرین از خانان مغولستان از نسل چنگیز در (874هَ.) (طبقات سلاطین اسلام لین پول ترجمه عباس اقبال ).

۱. وام؛ قرض.
۲. وام مدت‌دار.

واحد اندازه‌گیری انرژی در سلسلۀ C.G.S برابر با نیرویی که به جسمی که جرمش یک‌ گرم باشد شتابی برابر یک سانتی‌متر می‌دهد.

۱. کیش؛ آیین.
۲. [قدیمی] روز بیست‌وچهارم از هر ماه خورشیدی.
۳. [قدیمی] در ایران باستان، فرشتۀ موکل بر قلم و روز دین. Δ کلمۀ «دین» در فارسی و عربی مشترک است.

(دَ یا دِ) [ ع . ] (اِ.) قرض ، وام . ج . دیون .

[ په . ] (اِ.) 1 - آیین ، کیش . 2 - راه ، روش . 3 - نام روز بیست وچهارم از هر ماه شمسی و نیز نام یکی از ایزدان زردشتی که نگهبان همین روز می باشد.

بده

دیدن

۱دادن ۲ادا کردن

بدهی، قرض، قرضه، وام ≠ طلب

آیین، شرع، شریعت، کیش، کیش، مذهب، نحله