معانی کلمه : دیل
لغت نامه دهخدا
دیل . (اِخ ) حیی است از تغلب . (از تاج العروس ).
دیل . (اِخ ) موضعی است به بلاد فزارة. (از تاج العروس ).
دئل . [ دُ ءِ ] (اِخ ) ابن ملحم بن غالب پدر قبیله ای است در قبیله ٔ هون بن خزیمة. (منتهی الارب ).
فرهنگ فارسی
( اسم ) دل قلب .
موضعی است ببلاد فزاره .
موضعی است ببلاد فزاره .
دانشنامه عمومی
زبان
گویش مازنی
زبان
گویش دزفولی
زبان
مترادف و متضاد
زبان
واژه نامه بختیاریکا
بازنده؛ کم آورده؛ مغلوب